تــاریــخ یعنـی همــه چیز

اردیبهشت عزیزم و 20 اردیبهشت

سارا.قمشه ای — Fri, 20 Apr 2012 11:43:16 GMT

به نام خدا

عمویی مهربونم و آجیهای عزیزم سلام.امیدوارم که حالتون خوب باشه.

نمیدونم از کجا شروع کنم به نوشتن.اصولا" بعضی از خاطرات گفتنشون راحتتر از نوشتنشون هست.این یکی از همون خاطرات هست.دو خاطره در یک روز.

چقدر خوشحالم از شادیت عزیزدلم زینبم.قربونت برم.من شرح کامل اتفاقات خوش چهارشنبه بیست اردیبهشت را نوشتم ولی زینب عزیزم هم در وبلاگش مختر نوشت. خدایا شکرت که زینبم تونست عمویی را ببینه.خدایا ممنونم که زینب نازنینه منو خوشحال کردی. http://amujun53.blogfa.com/post-328.aspx

دیروز 20 اردیبهشت بود.چهارشنبه.من و زینب جونیم(زیزی جون) قرار گذاشته بودیم روز چهارشنبه برای خردید کتاب آقای امیرعلی نبویان (قصه های امیرعلی)بریم نمایشگاه کتاب.هر دوتامون خوشحال از اینکه شاید امیرعلی در غرفه هم باشه.هر دوتامون یکی از طرفداران قصه های امیر علی در رادیو هفت هستیم.خلاصه شب قبلش زینب جون با من تماس گرفت که سارا کتاب ترانه های پورنگ که پارسال از نمایشگاه خریدیم را هم بردادر شاید یک روایت هست که عمو شاید در غرفه باشن.......اینو که گفت کلی خوشحال شدم.بیشتر برای زینبم که میخواست برای اولین بار عمویی را ببینه(من در طول سالهای زندگیم عمویی را چند بار دیده بودم منتها نرفته بودم جلو معرفی خب تنهایی روم نمیشد.یک بار هم سال 78 =هفتاد و هشت در نمایشگاه کتاب غرفه رادیو همراه دوستانم که بودم عمو را دیدم.اون زمان به شدت این سالها هنوز عمو پورنگ نبودند اون روز من خیلی تابلو بازی در آوردم و تابلو شدم واقعا.5 بار قشنگ 5 بار برای دیدنشون دور استخر نمایشگاه میچرخیدیم و باز میرسیدیم به جایی که عمو زیر آفتاب ایستاده بودن طفلی دوستام)الان یادم میفته خجالت میکشم.چه رویی داشتما. کاش ذره ای از اون رو را الان داشتم. منو زینب جونی همراه یکی دیگه از دوستانم که گفت اسمش را در وبلاگمون ننویسیم حتی اسم کوچیکشو!!!برای ساعت یک مترو مصلی قرار گذاشتیم.من همراه خاله ناهیدم بودم و من مترو مصلی پیاداه شدمو از هم جدا شدیم.زینب جون و دوستم را همون دم در مترو دیدمو راه افتادیم.اولین غرفه آبرنگ بود ولی خبری از عمویی نبود.گفتیم بعدا میایم سر میزنیم.قرار شد بریم سمته شبستان و غرفه امیرعلی.از اون صحرای عرفات به قول زینب جون رد شدیم و کلی پله را رفتیم پایین و وارد شبستان شدیم و من غرفه سروش را دیدم ولی اول باید میرفتیم غرفه امیرعلی اینا که به 50 درصد به خاطرش اومده بودیم وقتی پیدا کردیم دیدیم به به خودشون هم در غرفه هستن صبر کردیم تا نوبتمون بشه منو زینب از دیدنش خیلی خوشحال شدیم.سلام و احوال پرسی کردیم و 3 تا کتاب داد به ما و اسمهامونو پرسید و امضا کرد ....بعد از چند غرفه کناریش من به سفارش مامانم کلیات اشعار فارسی (2 جلدی) و کلیات اشعار ترکی همراه حیدر بابا-ی استاد شهریار را خریدم.وسط این راهرو که بودیم به دوستم و زینب جون گفتم بچه ها یه چیزی بگم؟کتاب من که امیرعلی امضا کردچند صفحه اش خرابه.زینب دید و گفت اشکالی نداره میبریم بهش نشون میدیم و عوض میکنه من گفتم زشته. نریم.کار خوبی نیست ولی دوستمو زینب کلا" حرف من براشون عجیب بود و رفتیم پیش امیرعلی و منم مثل کوچولوها و با حالت خجالت سرم پایین انداخته بودم و زینب کتابمو داد و جریانو گفت و منم گفتم ببخشید شرمنده کتاب برای من هست و طفلی عذر خواهی کرد و کتاب سالم داد و همونی که برام نوشته بود را نوشت. بعد رفتیم انتشارات سروش من فیلمهایی که میخواستم خریدم و زینب جون و دوستم هم فیلمهایی که میخواستن خریدن.بعد از کمی استراحت قرار شد بریم غرفه آبرنگ.خیلی هیجان داشتیم.وقتی رسیدیم جلوی غرفه به شدت شلوغ بود. زینب گفت صبر کنید برم ببینم عمو اومدن؟وقتی زینب اومد دیدم عینکشو برداشت و گریه کرد.من دلم ریخت گفتم چی شد عزیزدلم؟یه دفعه گفتم عمو را دیدی گریه کردی؟بغلش کردم و قربون صدقه اش رفتم.الهـــــی.زینب عزیزم از هیجان دیدن عمویی گریه اش گرفته بود.وقتی آروم شد خودمونو در اون شلوغی رسوندیم جلوی غرفه.عمویی را دیدیم.من کلی عکس گرفتم.ولی در اون حال خوبی که داشتیم چیزایی بودن خیلی عذر میخوام از همتون باعث میشدن آدم حالت تهوع بهش دست بده.6-7 نفر پسر بچه که چه عرض کنم.سن و سالشون19-20 ساله میخورد پشت سر ماها بودن و حرفهای چندش آور میزند."عمو پورنگ{سانسور شد}".و چند بار تکرار میکردن و با خودشون میخندیدن"اگر مثل آدم حرف میزدن من حرص نمیخوردم.از لحن صداشون معلوم بود با حالت مسخره دارن میگن.منو زینب کتابهامونو دادیم برای امضا.منتها اسمها جا به جا شد.در کتاب من عمویی نوشتن زینب.و در کتاب زینب نوشتن سارا کوچولو(هنوز ما را ندیده بودن)من در کتابم نوشته بودم نمایشگاه کتاب 1390.همین باعث شد زینب بانو کتابها را راضی نشه عوض کنه.ولی عکس گرفتیم از اسمهامون. بعد عمویی اومدن جلوی غرفه که ماها بودیم. سلام کردیم و زینب گفت عمو با از بچه های نت هستیم و خودشو معرفی کرد و منم خودمو معرفی کردم وقتی اسمم را گفتم عمویی گفتن "آااااااا"(یعنی شناختن منو)وقتی بعدش گفتم من از نظر سنی آجی بزرگ بچه های نت هستم همون که در وبلاگ بوستان دوستان پورنگ برنامه های شما را برای دانلود میزاشتمو الان هم در وبلاگ خودم.عمو کامل منو دیگه شناختن و گفتن بله بله میدونم شناختم.کلی خوشحال شدم.بعد دفترم را دادم امضا کردن زینب هم کارتی که عکس عمو بود را داد.وقتی عمو در حال امضا کردن کارت برای زینب بودن زیزی قصه ما به عمو گفت شما اصلا" اسم زینب صائمی را شنیدین(یا دیدین من الان دقیق یادم نیست چی گفت) عمو یک دفعه با تعجب خاصی به زینب نگاه کردن.بعدش یادم نیست چی گفتن چون من خنده ام گرفته بود...عمو گفتن خانم قمشه ای برای شما در دفترتون نوشتم.....و بعد دوباره عکس گرفتم.و خوشحال و خندون ما سه نفر خداحافظی کردیم.من خیلی برای زینب خوشحال بودم.زینب گفت اگر تو هم مثل من بودی و عمو را برای اولین بار میدیدی شاید حالت مثل من بود.من دوباره بغلش کردم.کلی بعدش حرف زدیم در مورد امیرعلی.....خیلی خوش گذشت. به قول زینب روز بیست اردیبهشت یه خاطره بیست.فکر کنم حدودای ساعت 6اینا بود که تصمیم گرفتیم بریم سمته مترو..... واینکه نمیدونم چجوری بگم تا دیشب10 تا عکس از عمویی داشتم ولی امروز یک دونه هم ندارم.قرار بود به زینب هم بدم تا در وبلاگش بزاره. ولی یک دونه هم ندارم.ویندوز کامپیوتر پرید.عکسها روی دسکتاپ بود.مموری دوربینم را هم پاک کردم دیشب حتی یه کپی رو لپتاپم هم نزاشته بودم.انقدر گریه کردم که حد نداشت.به زینب هم گفتم ولی فکر کنم خیلی از من عصبانی شد.اصلا" حوصله ندااااااااااارم الااااااااااااااااان.سر فرصت که حالم بهتر شد مموری دوربینم را ریکاوری میکنم شاااااااااااااااید از اون 10 تا عکس یکی دو تاش پیدا بشه.چقدر برای دیدن امیر علی و عمویی و خوشحالی زینب عزیزم خوشحال بودم.ولی خاطره دیروز مثل یه فیلم جلوی چشمهامون باقی می مونه تا ابد.مگه نه؟

××××××××××××

خدا خیلی دوستم داره که نذاشت لذت خاطره دیدن امیر علی عزیز و عمو پورنگ مهربونمون تبدیل بشه همش به ناراحتی و قهر و کدورت....از قدیم گفتن عقل نباشه جان در عذابه. من این مدلی اصلاح میکنم که "حواس که نباشه.جان در عذابه" شــــــکر. همه عکسهام را دیدم.مموری خالی را در دوربین گذاشتم و دیدم وااااای عکسها پس کوشن......خلاصه سریع به زینب عزیزم زنگیدم و گل زیبای لبخند شکفته شد......کمی فرصت....تا اواسط این هفته یکی دو عکس را میزارم وبلاگم.ولی عجب حال و اعصاب داغونی داشتم دیروز هم برای خودم و بیشتر برای زینب عزیزم.....

مطلب قبلی در ادامه مطالب

به نام خدا

عمو پورنگ عزیزم و آجیهای عزیزم سلام.امیدوارم که حالتون خوب باشه.بالاخره ماه زیبای اردیبهشت در فصل زیباتر بهار فرارسید. من همیشه اردیبهشت را دوست داشتم.کاری ندارم که ماه تولدم هست.در کل قشنگه و زیباست.به غیر از تولدم، تولد عزیزانم هم در این ماه هست. اولین روزش که امروزه تولده دانیال عزیزم به سلامتی چهل و نه ساله میشن.روز چهارم تولد کوروش عزیزم به سلامتی چهل و یک ساله میشن.روزه هفتم تولده دختر خاله عزیزم پیوند عزیزم هست.روز دوازدهم تولد عروسه عمو جونم یعنی سمانه جونم هست.روزه چهاردهم هم..... روزه شانزدهم تولده خاله شهین عزیزم(دختر خاله مامانم یعنی مامان پیوند جون)هست و اما روز بیستو هشتم هم تولد بود تا پارسال.یعنی تولدشونو جشن میگرفتیم.اما امسال.......این روز تولد عمو محمد صحت عزیزم شوهر عمه عزیزم هست که روز سیزده آذر 90.....خدا رحمتش کنه.

اردیبهشت عزیزم خوش اومدی.منتظرت بودم.

×××××××××

عزیزای دلم آجیهای عزیزم شرمنده محبتهاتون هستم.این هفته جمعه پانزدهم اردیبهشت امتحان میان ترم فرانسه دارم برای همین این هفته در قرنطینه هستم.حتی مهمون بازیهای تولدم هم موکول شده به جمعه عصر.برای همین من جمعه قبل از آدمن مهمونا حتمااااااااااا میام وبلاگم و جواب کامنتهامو میدم.لطفا" دعا کنید برای سوالهای امتحانم.این ترم به شدت درسمون سخته.آدم گریه اش میگیره از شدت سختیش.

نوروز 1391مبارک

سارا.قمشه ای — Mon, 19 Mar 2012 18:01:15 GMT

به نام خدا

Oh,reformer of hearts and minds یا مقلب القلوب والابصار

Director of day and night یا مدبر اللیل و النهار

And transformer of conditions یا محول الحول والاحوال

Change ours to the best in accordance with your will .حول حالنا الا احسن الحال

یه سلام بهاری و نوروزی تقدیم به عمو پورنگ عزیزم و همه شما آجیهای دوستداشتنی ام.عید نوروز را به همه شما عزیزان از صمیم قلبم تبریک و شاد باش عرض میکنم.عیدتون مبارک باشه.صد سال به این سالها.

خب،بالاخره سال 1390 هم با هر چی خوبی و بدی که داشت تموم شد.چه تابستون و ماه رمضونی داشتم من.عمل تومور مغزی مامانم.....خدا رو هزاران مرتبه شکر که به لطف خدا و دعاهای شما آجیهای مهربونم مامانم کنار من و بابام موند.این از خوبی سال 1390 ولی از بدیش چقدر دلم برای شوهر عمه عزیزم عمو محمد صحت-م تنگ شده.دقیقا" شب تاسوعا-ی امسال عمه ام و دخترشو تنها گذاشت.(دلم نمیاد هنوز بگم خدا رحمتش کنه)بهترین شوهر عمه دنیا بود.جاش خونه عمه ام خیلی خالیه.به من همیشه میگفت "خاله سارا"تو فامیل مرد به این خوبی و مهربونی و با محبتی هنوز ندیدم. عمو محمد صحت عزیزم جاتون سبز....

×××××××××××××××××××××××××××××××××

عزیزای دلم این فیلم هم به عنوان عیدی تقدیم به شما آجیهای عزیزم.دیشب جام جم یک در برنامه نوروز با ایرانیان-مالزی اجرای عمو پورنگ عزیزمون همراه امیر محمد جان را پخش کردند که من کامل ضبط کردمو فرصت کردم براتون برای دانلود بزارم.

http://parsaspace.com/files/4905754884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/1405754884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/6717854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/2717854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/9617854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/0917854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/7317854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/2317854884/?c=1077

http://parsaspace.com/files/8117854884/?c=1077

شبکه کودک عمو پورنگ

سارا.قمشه ای — Tue, 31 Jan 2012 17:15:37 GMT

به نام خدا

عزیزای دلم من که دیشب تولد دعوت بودم و اصلا" برنامه را ندیدم ولی الان این لینک را دیدم:

http://www.tabnak.ir/fa/news/232144/%D9%82%D8%B7%D8%B9-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-%D8%B3%D9%87

××××××××××××××××××××××××

آجیهای عزیزم من دیروز برنامه "کیش مهربان" با حضور عمو پورنگ عزیزمون را کامل ضبط کردم. منتها شرمندتونم واقعا" زمان برای تیکه کردن ندارم.به 50 تیکه تبدیل میشه.مثل برنامه خوشاشیراز اگر خواستید آدرس را خصوصی بزارید تا براتون قبل از عید پست کنم.

×××××××××××××××××××××××××

عمویی جونم و آجی های عزیزم سلام.

بلاخره اومد ! چـــــــی ؟ شبکه کودک عمو پورنگ رو میگم.

بازم عمو پورنگ عزیزمون مهمون خونه های ما شدن.

بازم خدا رو شکر داره شادی به خونه هامون میارن.

اینم لینک خبری ...بخونیدش.....

برای همه بگید و خبر بدید.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1940542&Lang=P

عزیزان لطفا ادامه مطلب را بخوانید. لطفا کامنت هم

بزارید برام. نظرتون برام مهمه.خواهش میکنم.ممنونم.

به نام خدا

عمویی عزیزم و آجی های عزیزم سلام به روی ماهتون.

به سلامتی بعد از چند ماه وبلاگم به روز شد و این به روز شدنو مدیون دوست عزیزم الهه جون هستم.بنا به دلایلی نمیخواستم وبلاگمو آپ کنم.حالا بگذریم نمیخوام یادآوری بشه برای خودم.عمویی جون دستتون درد نکنه برای دی وی دی .بی نظیر.عالی.خیلی قشنگه. درست مثل همیشه.واقعا" جا داره یه خسته نباشید خدمت شما و همکارانتون عرض کنم.از الان منتظر پخش سری بعدی هستم.

بچه ها، این روزها خیلی دلم هوای گذشته را کرده.این گذشته بر میگرده به سال 1370 من 11 سالم بود و اول راهنمایی بودم. دقیقا" همین روزها. یعنی همین ایام دهه فجر بود.نمیدونم شما ها درست چند ساله بودین. سنتون شاید یک رقمی بود شاید هم دو رقمی.این آهنگ وبلاگمو لطفا" کامل گوش کنید.یک عمر خاطره ست برام.چیزی یادتون میاد؟اصلا" شنیده بودین یا دیده بودین؟یه جورایی اینده ی من با این برنامه داشت رقم میخورد ولی همه چیز از بین رفت.من از بین نبردمش. حالا وقتی این متنو تا آخر خوندین به من بگید کی از بین برد؟زیاده روی های من یا حرفهای.......سال 1370، بهمن، دهه فجر، برنامه کودک شبکه یک، جشن عروسکها، برنامه عطر و گلاب بپاشید، با اجرای آقای یا بهتره بگم عمو مجید رزاز.(صداشون در شعر: بگید با هم یا تک تک.بگید با هم دوباره. اشکیه این عروسک)عروسکهایی با اسمهای " دکتر عروسکی، پدر بزرگ، شلخته، اشکی، شکمو، فرفره، مخترع" آخ خ خ خ خ که چقدر این برنامه رو دوست داشتم.چقدر جو گیرش بودم.تو مدرسه با دوستام شعرای برنامه را میخوندیم.یعنی من ضبط میکردمو مینوشتم بعد با دوستام تو کلاس میخوندیم. من اون موقع اسم مجری برنامه را اصلا" نمیدونستم چیه.(مجید رزاز) و بعد ها یعنی وقتی دوم دبیرستان بودم و برنامه های مختلف دیگه ازشون دیدم،کشف کردم.برای همین تا قبل از کشفم یه اسم دیگه براشون انتخاب کرده بودم.خیلی صدا و اجرا و بازی عمو مجید را دوست داشتم.خب تو همون عالم بچگی برای دوستانم یه کم خالی بندی هم کرده بودم.بچه ها هم باور کرده بودن.عین خودم ساده بودن.ولی جاسوس بودن.شاید این واژه درست نباشه ولی خب هر چی میشد وقتی مامان یا بابامو میدیدن آمار منو میدادن. یا میرفتن به پدر یا مادراشون میگفتن. اونا هم میومدن مدرسه به مدیر و ناظم میگفتن و قتی هم که مامانو بابامو میدیدن هم باز میگفتن بعد مامان و بابام هم میومدن مدرسه و باز مدیر و ناظم آمار منو میدادن خلاصه این بگو اون بگو.خالی بندیه من چی بود؟ این بود که یک بار فقط یک بار از بابام شنیدم که گفتن "من 2-3 بار در دانشکده هنرهای زیبا (دانشگاه تهران)دیدمش.فکر میکنم رشته اش تئاتر هست"(بابای من هم از لیسانس تا دکتری دانشکده هنرهای زیبا منتها رشته شهرسازی خوندن برای همین همه رو حتی تئاتری ها را میشناسن)خلاصه من این حرفو تبدیل کرده بودم به اینکه بابام با عمو مجید دوست هست و منم چند بار رفتم برنامه کودک برای این برنامه. همین.دیگه ببینید بچه ها با یک کلاغ چهل کلاغ چیا از این حرف من درست کرده بودن و مدیر و ناظم هم چه چاخانایی فهمیده بودن من روحم خبر نداشت.از همین چیزا بود که من علاقمند شده بودم کلا" به بازیگری.از سال پنج دبستان با بچه ها در تئاتر های مدرسه شرکت میکردم در گروه تئاتر و سرود مدرسه بودم.خوب متن حفظ میکردم. یک بار میخوندم حفظ بودم. استعدادشو داشتم.این جریانات گذشت و رسید به دوم راهنمایی و در کل در مدرسه معروف شده بودم یه جورایی."عشق بازیگری و برنامه کودک رفته...."من دیگه حرف نزده بودم همه جا پیچیده بود.اون سال برای این ایام نذاشتن در تئاتر بازی کنم.یادم نیست چرا. حتی نذاشتن در سرود شرکت کنم.یه جورایی سر خورده شدم.زده شدم. ولی سوم راهنمایی اجازه داده شد به من. ولی تو این 2 سال چند بار مدیرمون با من صحبت هم کرد که داری بد آموزی می کنی در مدرسه!!!!!یه جورایی لب مرز اخراج هم بودم!!!!!به چه دلیل!!! نمیدونم.لابد برای اینکه عشق بازیگری بودم در اون سالها.آخه شیطون هم بودم ولی درسخون.درسخون که البته معدل در حد 17-18.اما شیطنتم در چشم بود.انقدر این مدیر و ناظم خاله زنکمون تو گوش مامان و بابام خوندن و خوندن و خوندن تا شستشوی مغزی شدن.سوم راهنمایی وقتی برگه دادن برای اینکه در دبیرستان چه رشته ای بر حسب نمره هایی که داشتم میتونستم انتخاب کنمو برم بخونم. اولین انتخابم ادبیات و علوم انسانی بود و دومین انتخاب هنر و بعد تجربی و ریاضی. ولی به خاطر زمینه و جو بدی که برام پیش اومده بود مامان و بابام نذاشتن برم هنر و بازیگری.......رفتم رشته ادبیات و علوم انسانی (نظام قدیم)دوباره کارای تئاتر را با بچه ها در مدرسه ادامه دادم.سال سوم معلم پرورشیمون عوض شد و دیگه نذاشت تئاتر اجرا بشه با اینکه مدیرمون اعتراض کرد بهش ولی باز نشد.منم دیگه از گروه جدا شدم و باز به درسم فقط چسبیدم.دیگه تقریبا" اون آتیش تند بازیگری در وجودم در حال خاموشی بود.به گذشته که فکر میکردم میدیدم افکار و پلهای پشت سرمو یه جورایی خراب کردم.من خراب نکرده بودم. کی خراب کرده بود؟کیا با حرفهاشون خراب کرده بودن؟یعنی بازیگری در دهه هفتاد اینقدر بد بود!؟!یا برای یه دختر بچه 11 ساله در سن و سال من اون زمان بد بود!؟!خلاصه وقتی دیپلم گرفتم سال 77 بازم نشد برم دنبال هنر.باید درسهاشو میخوندم.دیگه حوصله نداشتم.تصمیم گرفتم همین رشته انسانی را ادامه بدم برای دانشگاه. ولی یه جرقه هایی هنوز در وجودم بود.که جور دیگه خودمو وارد کار هنر کنم. همون سال مجله سروش آگهی داده بود برای مجریگری برنامه کودک.رفتم تست دادم.واقعا" نسبت به افرادی که اومده بودن جوجه بودم.همه 25 ساله. 30 ساله. من 18 سالم بود.حسابی هول کردم و رد شدم.تا سال 79 سه- چهار بار رفتم خیابان ناهید غربی.سیمای کودک و نوجوان ولی سن دیگران را که میدیدم هول میشدم. از همه کوچیکتر بودم. بازم رد. رد رد رد همه منو شناخته بودن.دیگه حسابی تزریق شد به من که سارا جون عزیزم شما دیگه استعداد نداری. بیا و بی خیال بشو.همون اول راهنمایی که زدن تو ذوقت همه چیز از بین رفت....از دوره راهنمایی معلمهام به من میگفتن تو حفظیاتت عالی هست.باید بری یا تاریخ بخونی یا جغرافی.خلاصه سال 79 تاریخ قبول شدم.همون تاریخی که اول دبیرستان خرداد شدم 4.و شهریور به زود شدم 12.سوم دبیرستان هم تجدید شدم.ولی تاریخ تو وجودم بود انگار.خلاصه این شدم الان که لیسانس تاریخ. فوق لیسانس تاریخ. ایشالا برای دکتری هم تاریخ.نمیدونم باید بگم از اول سرنوشت من با تاریخ رقم زده شده بود یا با بازیگری؟شاید خیلی هاتون میگید خب اگر رشته اش را نخوندی میتونی بری کلاسهای بازیگری.بله درسته.نظر بابام هم همین هست "تو آدرس یک آموزشگاه معتبر بازیگری را به من بده تا من همین الان برای ثبت نامت برم" که البته من آدرس بهترین و معتبرترین و با سابقه ترین آموزشگاه بازیگری را دارم که مدیرشون کارگردان و دوسته یکی از فامیلای نزدیکمون هستن که این فامیلمون هم همونجا تدریس دارن.... منتها من واقعا" دیــــگــــه اون سارای چند سال پیش نیستم.باور کنید.اون سارایی که خجالتی نبود و خیلی روو داشت.راحت حرف میزد.کلی جلوی اون همه بچه تئاتر اجرا میکرد برنامه اجرا میکرد رفت تست داد چند بار. من دیگه اون سارا نیستم.اون سارا در تاریخ گــــم شد.حالا این سارای فوق خجالتی داره حرف میزنه.این سارا دیگه روش نمیشه بره تست بده. بهترین موقعیتهاشو که داشته برای گویندگی رادیو .صداپیشگی عروسک برای همین خجالتی بودنش از دست داده.این سارا کوچکترین کارهاشو میگه دوستاش انجام میدن. الهه جونی و زینب جونی(زیزی جونی) خوب میدونن چی دارم میگم.این خجالت شاید از زده شدن در وجودم شکل گرفته.دیگه نــمــیــتــونــم در این سن و سال در آستانه 32 سالگی خودمو تغییر بدم.تا بیام تغییر بدم شده چهل و خورده ای سالم.اون موقع بیام چی را شروع کنم؟ ازت متنفرم خانم صالحی مدیر دبستان و راهنمایی مدرسه شهید صدوقی خیابان پنجم ولنجک.ازت متنفرم خانم سلیمی ناظم دبستان و راهنمایی مدرسه شهید صدوقی خیابان پنجم ولنجک.این حرفها از بهمن هفتاد و برنامه عطر و گلاب بپاشید عمو مجید رزاز شروع شد. یک دنیا خاطره.حالا هر وقت عمو مجید را از تلویزیون میبینم یاد خیلی چیزا میفتم.یاد سارا-یی که در تاریخ گم شد.اینا حرفها یا به عبارتی اعترافات سارا در 16 بهمن 90 بود. بیست سال از اون روزها گذشته.نمیدونم کی مقصر هست؟اصلا" فردی مقصر هست؟عمو پورنگ جون نظر شما چیه؟الان گریه ام گرفته. نمیتونم بنویسم. راستی 2-3 سال بعد از اینکه بابام گفتن در دانشکده هنرها دیدتشون یه بار در یک برنامه عمو مجید رزاز گفتن من هنرهای دراماتیک در دانشکده هنرهای زیبا خوندم.راستی ناظم مدرسمون خانم سلیمی یکی از دوستان مامانم هست.یه سارا جون سارا جون-ی میگه وقتی منو میبینه ولی حالم ازش بد میشه.تا پست بعدی.....احتمالا برای عید.

بـــوی مــــاه مــــهـــــر

سارا.قمشه ای — Sat, 24 Sep 2011 09:45:53 GMT

به نام خدا

عمویی جون و آجیهای عزیزم سلام.امروز 21 دی هست و ایشالا گوش شیطون کربه زودی وبلاگمو آپ میکنم.یه عالمه حرف دارم نمیدونم اول کدومشونو بنویسم.

++++++++++++++++++++++++++++++

آجیهای عزیزم برنامه نیمروز شبکه 3در روز کودک(امروز 16 مهر) با حضور عمویی (عمو پورنگ جونم )و امیر محمد.کلا" برنامه را با KMPlayer و یا Windows Media Player اجرا کنید.با فرمت موبایل براتون حجمشو کم کردم.وقتی روی لینک کلیک کردین از پایین قسمت دانلود رایگان.دانلود معمولی را کلیک کنید وقتی شمارش تمام شد روی دانلود کلیک کنید.

http://parsaspace.com/files/6214274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/5214274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/4514274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/9014274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/8724274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/9824274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/5824274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/2624274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/9924274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/2924274884/?c=985

http://parsaspace.com/files/6424274884/?c=985

××××××××××××

نمیدونستم برای پست جدید چی بنویسم که بچه ها گفتن به یاد مهرماه خاطره (پنج شنبه) را بنویس.....

بر عکس روزای قبل تابستون امسال، که اصلا" روزای خوبی را نداشتم ولی آخرین روزش همه چیز انگار جبران شد و تبدیل شد به بهترین روز تابستون.

با بچه ها قرار بود به مناسبت تموم شدن تابستون دور هم جمع بشیم و بگیمو بخندیم....قرارمون پنج شنبه ساعت دو پارک طالقانی بود.اولش من گفتم نمیتونم بیام چون حال مامانم خوب نبود (رعایت نمیکنه. یه کم که میبینه خوبه شروع میکنه به گلدون اب دادن و تر و تمیر کردن خونه بعد سرش همون قسمت که عمل شد حالت گزگز کردن میگیره+ سردرد بعد منم یه کم دعوا میکنم که مامی جون مثل اینکه خوب شدن و بی دردی بهت نمیاد خوب بگو این کارا رو من انجام بدم....)دیدم حوصله ندارم و کنسل کردم ولی به مامان و بابام گفتم همچین برنامه ای هست که هردوشون گفتن برو برای روحیه ات وقتی دوستاتو ببینی خوبه....منم با بچه ها تنظیم کردم که میام.دلم خیلی زیاد برای دیدن بهترین دوستام تنگ شده بود.از یه طرفی هم روز بعدش یعنی جمعه امتحان فاینال فرانسه داشتم و خلاصه دیدم خونه باشم حواسم پرته....راس ساعت دو من رسیدم مترو حقانی پارک طالقانی.زنگ زدم به بچه ها که کجایید و بعد رفتم پیششون.من بودم،آجی مریم صلاحی جونم، آجی مریم گلی جونم،آجی رها جونم و آجی فائزه جونم(بند انگشتی) چقدررررر شاد شدم که باز بعد از 4-5 ماه آجیهامو میدیدم.انگار بچه ها از قبل از ظهر اونجا بودن با تجهیزات هم اومده بودن(زیر انداز، چای، بندمینتون) یه کم حرف زدیم بعد با آجی مریم صلاحی رفتیم بدمینتون،بازی کنیم.10-12 دقیقه بازی کردیم یه دفعه توپ رفت بالای درخت.هر چی با مریم سنگ پرت میکردیم دیدیم توپه پایین نمیاد. یادم نیست من گفتم یا مریم که بی خیال بزاریم پاییز بشه وقتی برگها داره میریزه توپ هم با اونا میاد پایین و بعد خندیدیم. من گفتم مریم بزار باز یه سنگ دیگه بندازم اگه نیومد دیگه بی خیال بشیم خوشبختانه توپ افتاد زمین ولی دیگه خسته بودیم و رفتیم نشستیم. یه دفعه دیدیم به به، آجی شیرین جیگیلی جونم و آجی بهارم(ساری) اومدن.انقدر خوشحال شدم که حد نداشت. آخه آخرین باری که همدیگه را دیدیم نمایشگاه کتاب بود.این دفعه حساب کردم بار پنجم بود که کنار عزیزترین دوستانم،آجیهای عزیزم بودم.(البته دفعه های قبل تعدامون بیشتر بود) مریم(صلاحی) به من میگفت خاله سارا.چقدر کیف میکردم از اینکه میگفت خاله.(موضوع خاله را وقتی کامل درست بشه تعریف میکنم)کلی بهمون خوش گذشت. لااقل به من که بینهایت خوش گذشت. حیف زمان تند میگذشت.از یه طرف نمیخواستم وقت خداحافظی برسه ولی از یه طرف دیگه به فکر ادامه مطالبی بودم که باید برای امتحان فرانسه ام میخوندم.ما تا ساعت پنج و ربع با هم بودیم و بعد خداحافظی کردیم و بچه ها رفتن و بابام هم اومد دنبالم.تابستونه امسال اصلا" تابستون خوبی برای من نبود. همینطور ماه رمضان. چقدر بدم اومد از این ماه رمضان امسال.ولی خدا رو هزاران مرتبه شکر که به لطف خدا و دعاهای شما خواهری های عزیزم هم عمل مغز مامیم خوب انجام شد و هم عوارضی بعدش نداشت.وقتی حرفهای دو پست قبلمو میخونم که چقدر میترسیدم و ازتون میخواستم برای مامیم دعا کنید نمیدونم چه حسی به من دست میده ولی اینو میدونم که روزای خوبی رو نداشتم ولی خدا رو شکر خدا مامان فرشته عزیزمو به منو بابام برگردوند.الان حال مامیم خوبه.کاراشو خودش میکنه.چند روز پیش برامون غذا درست کرد. مجله و کتاب میخونه. درست مثل قبل چند ساعت چند ساعت جلوی فارسی وان میشینه و فیلمهاشو میبینه. منتها من این دفعه دیگه نه غر میزنم و نه عصبانی میشم چون خوشحالم که حالش خوبه.روزا میره پارکینگ قدم میزنه چون سنگ کلیه هم داره....راستی تکلم هم کامل درست خوب شد.موها هم دقیقا" یک سانت شده.فقط یه کم جای عمل زمانی که مامیم رعایت نمیکنه درد میگیره(مغز)همین.من خلاصه خیلی خوشحالم.حالم واقعا"خوبه. این خوشحالی رو منو بابام مدیون لطف خدا و دعاهای شما آجیهای نازنینم و دعاهای فامیل هستیم.قربونتون برم.همتونو یک عالمه دوست دارم....

الان ساعت2:20شب.شنبه دو مهرماه.دیروز جمعه امتحانمو خوب دادم. از 15 مهر(جمعه) ترم جدید شروع میشه دوباره.راستی موضوعی که هنوز ناراحتیش با من هست همراه گریه نبودن آش دایی عزیزمون هست.دقیقا" یک سال گذشت و ما خانواده عمو پورنگی ها را تنها گذاشت.پنج شنبه تو فکر آش دایی بودم که مریم(صلاحی)"پخ" کرد به من که از اون فضا بیام بیرون.چقدر دلم برای آش دایی تنگ شده.روحتون شاد...

امشب اشکی می ریزد (روی این عنوان کلیک کنید)

عمویی عزیزم دعای من هم همیشه همین بوده و هست که هیچ شخصی در بستر بیماری نباشد و خداوند جامه عافیت بر تن همه مریضان نماید. آمین.

+++++++++++++++++++++++

ادامه مطلب را لطفا" حتما" بخوانید

موضوع: خاله سارا

عمو جون و آجیهای عزیزم سلام.یادتونه نوشتم موضوع خاله سارا، را براتون تعریف میکنم؟لطفا" این چند خط را کامل بخونید.

عمو پورنگ عزیزم،عمویی مهربونم، از صمیم قلبم خدمت شما خسته نباشید عرض میکنم.امروز تازه به طور کامل و دقیق متوجه شدم که شما چــقـــدر در برخورد با بچه های کوچیک صبور و با حوصله هستید.عمو من نمیتووووونم مثل شما یا خاله نرگس(رنگین کمان) باشم.من این چند سال که فکر میکردم میتونم با بچه ها کار کنم و بهشون چیزایی که بلدم یاد بدم یا برم مجری بشم شدیدا"سخت در اشتباه بودم. هیچ وقت در محیط با بچه های کوچیک نبودم و تجربه ای هم نداشتم. من که تک فرزندم و صدای هیچ بچه ای هیچ وقت خونمون نبوده ،خونمون همیشه ساکت بوده و من در آرامش بدون صدای بچه بزرگ شدم.اولین نوه مادر جونم از دختر بزرگش بودم.بعد از من که نوه بزرگ بودم پسر خاله ام سهند سال 66 که دوم دبستان بودم به دنیا اومد. اولین دفعه ای بود که صدای بچه می شنیدم.ولی خب سهند برادرم که نبود همیشه خونمون باشه. پسر خالم بود و من باز به دور از صدای بچه و شلوغیهاش رشد کردم.تا امروز....

پگاه جون،نوه دختر عموی پدرم از من دعوت کرد برای اینکه برم در مهدکودک تازه تاسیسشون به عنوان مربی.امروز3شنبه رفتم که فعلا" آشنا بشم با بچه ها. (به عنوان کارآموز) و کارمو از روز یک شنبه به طور رسمی و بدون وجود مربی شروع کنم. امروز رفتم سر کلاس بچه های 3 تا 4 ساله که قراره باهاشون باشم.وحشتنــــــاک به معنای واقعی.من فقط یه گوشه نشسته بودم که یاد بگیرم مریم جون باهاشون چه طوری رفتار میکنه.12-13 تا بچه بودن.از صبح ساعت هشت رفتم تا ساعت 12 که خدافظی کردم که بیام خونمون.بچه نبودن که از در و دیوار راست بالا میرفتن.یکیشون اسمش محسن بود.وحشتناک شیطون. هر کاری میکرد میخندید. منم خنده ام گرفته بود. ولی مریم جون دعواش میکرد. بقیه را هم که آروم بودن اذیت میکرد.خلاصه من دیدم واقعا" اعصاب فولادی میخواد کسی با بچه ها بتونه بسازه.من تجربه ای ندارم در برخورد با بچه ها.(طبق توضیحات پاراگراف اول) من نمیتونم مثل مریم جون با بچه های کوچیک سر شیطون بازیشون دعوا کنم و بهشون اخم کنم.بلد نیستم خب.وقتی رسیدم خونه کلافه بودم به مامانم گفتم تورو خدا چند تا بالش به من بده من آروم بشم!شروع کردم به کوبیدن رو بالشها.مامانم خندش گرفته بود گفت پس از این به بعد برات کیسه بوکس بخریم!عمو اونا بچه نبودن. بچه شیطون بودن.من ساخته نشدم برای کار با بچه جماعت.پروفن خوردم و خوابیدم.وقتی بیدار شدم برای بابام تعریف کردم که امروز چه طوری بود...شب پگاه جون زنگ زد خونمون و گفت فردا مریم جون کار داره برنامه ات برای فردا چیه؟ منم بی رودرواسی گفتم امروز برای این هفته ام کافی بود...از هفته دیگه به جای 3 روز، 2 روز میام....گفتم یک ماه برم ببینم چی به چیه.خلاصه شدم خاله سارا-ی واقعی.ولی میدونم که من نمیتونم با بچه بسازم خب کلافه میشم. خوده پگاه جون که مدیر اونجا هست و خودش هم 2 تا بچه داره گفت من زیاد پیش بچه ها نمیرم....موندم روز یکشنبه که باید برم با این حساب باید چطوری با بچه های شلوغ برخورد کنم؟من فقط میتونم با بچه های تقریبا" هم سن و سال خودم مثل آجیهام هم صحبت بشم و حرف بزنم و بگیم و بخندیم.دیگه فوقش با بچه های بالای 12 سال.عمو 31 سالمه ولی در همین حد میتونم با بچه ها ارتباط برقرار کنم.اصلا" از الان فکر اینکه یک شنبه و سه شنبه هفته دیگه باید برم مهدکودک پیش بچه ها برام یه کابوسه.عمو یه کم، اندازه سر سوزن منو درک کنید. اصلا" به نظر من بچه های کوچیک همینکه پدر و مادر خودشون، از پسشون بر بیان هنر هست.خلاصه اینکه هر کسی را بهر کاری ساخته اند.من برای چه کاری ساخته شدم خدا میدونه.البته نمیشه با چند ساعت فقط با یک بار نظر بدم در مورد اون وروجکها....امروز همش یاد شما بودم عمویی....

دانلود حضور عمو پورنگ در جشن رمضان 90

سارا.قمشه ای — Sun, 21 Aug 2011 17:08:59 GMT

شب قدر شب احیای خویش با دم مسیحایی دعاست .

شبی ست که باید قدر خویش را بشناسی و تقدیر خویش را رقم بزنی

و خویشتن جدید را با قلم توبه و جوهر اشک ترسیم کنی ...

در این شبهای قدر تمام اینه ها را صدا کنید .

گاه اجابت است رو به سوی خــــــــدا کنید .

ای دوستان ابرودار نزد حق در نیمه شب قدر مــــــرا هم دعـــــا کنید .

در اینه این شبها رحمت دوست جاریست مانند رود

نه !

مانند بــــاران

اگر دلتان لرزید

و بغضتان ترکید

کسی اینــــجا محتاج دعاست

اگر یادتان بود و باران گرفت

دعــــایی به حال مـــن بیابان کنید..

ابجیهای عزیزم براتون برای عزیزانتون دعا میکنم .

**************************
آجیهای گلم سلام

حال مامانم تقریبا بهتره.غذاشو خودش بدون کمک ماها میخوره و خودش از اتاقش میاد بیرون و راه میره البته با عصای کوه که داره. ولی آروم آروم. همش هم بهش میگیم تورو خدا تنها پا نشو راه برو بگو به ماها. که یه وقت خدایی نکرده سرت گیج نره بیفتی زمین و مارو بدبخت کنی.......موهاش هم 1 سانت در اومدهولی هنوز یه کم سرش درد میکنه ولی خیلی بهتر از روز اول هست. شبها هم آروم میخوابه تقریبا.حالا فردا شنبه هم باید بابام ،مامانمو ببره دکتر که دوباره ام آر آی جدید بگیرن و ببینن اوضاع مغز در چه حاله. چون من تازه فهمیدم بابام گفت که دکتر گفت که ما تا جایی که تونستیم تومور که دورش خونی هم بود را برداشتیم. خدا کنه دیگه هیچ وقت.....

++++++++++++++++++++++++++

عموی عزیزم و آجیهای عزیزم سلام. پیشاپیش عید سعید فطر را خدمت عمویی عزیزمون و خانواده های محترمتون و خودتو تبریک و شاد باش عرض میکنم. عید همتون مباررررررررررررررک

عزیزای دلم برنامه جشن رمضان (عمو پورنگ عزیزم که قراره بیاد) را خیالتون راحت من مثل همیشه حجمشو کم میکنم و برای دانلود میزارم در وبلاگ خودم .(در ادامه کارهایی که برای خوشحالی شما خواهرای نازنینم در وبلاگ بوستان انجام میدادم) همین امشب حجمشو کم میکنم و تیکه تیکه و فردا آپلود میکنم و میزارم.خلاصه همه جوره خیالتون راحت باشه.

آجیهای عزیزم برای دانلود لطفا" به ادامه مطلب بروید:

دانلود جشن رمضان 1390 دیشب با حضور عمویی در کل حدود 15 دقیقه و 47 ثانیه بود:برنامه را بعد از تبدیل چک کردم و دیدم کامل هست و همه پشت سر هم. حجمشون هم حدودا" 5 مگابایت. با مدیاپلیر و ک.ام.پلیر هم راحت اجرا میشه.وقتی روی لینک کلیک کردین از پایین قسمت دانلود رایگان.دانلود معمولی را کلیک کنید وقتی شمارش تمام شد روی دانلود کلیک کنید.

http://parsaspace.com/files/3588514884/?c=936

http://parsaspace.com/files/1588514884/?c=936

http://parsaspace.com/files/3768514884/?c=936

http://parsaspace.com/files/5868514884/?c=936

http://parsaspace.com/files/3668514884/?c=936

http://parsaspace.com/files/1968514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/7368514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/8168514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/2268514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/7568514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/1568514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/5568514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/6068514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/3898514884/?c=940

http://parsaspace.com/files/4998514884/?c=936

نامه ای برای خــــــــــدا

سارا.قمشه ای — Sun, 31 Jul 2011 19:02:00 GMT

خـــــدای من تنهایم نگذار.

گزارش جدید از مامیم انتهای همین پست:

گاه برای نوشتنم هم دلیل ندارم،گاه خودم را هم بی دلیل میپندارم....
گاه گاهی می خواهم درون واژه ها گم شدهای پیدا کنم از جنس احساس و بنوازم آهنگ محبت را بر دیواره ی قلبش و بفهمانم که دلیل بودنم می باشد!
و گمان کنم می رسم به او ، او که بدنش را مخفی کرده و چشم و دیدگان دیگر تاب زیاد باز ماندن را برای جستنش ندارد ....

خــــــــدای من تنهایم نگذار

پس کجا ؟ چگونه ؟ کی؟ می توانم احساس کنم در کنارت هستم ، در کنارم هستی ؟!نمی دانم دیگر چگونه دایره مانندهای روی گونه ام را مخفی کنم وقتی تنهایی. و تنهاییم با بودنت پر می شود . . .
پس می نویسم و نوشتم ..... اما ......... اما نشانیت ؟ نشانیت را چند روزیست عوض کرده ای ؟؟ چون پست چی نامه ا را بر می گرداند ، چون Mail هایم Error می دهند .......... نمی دانم ....قهری با من ؟؟!!

خــــــــدای من تنهایم نگذار.

دیگر نمی شنوی ام ، نمی بینی ام . . . من که گفته بودمت بی تو هیچم ، من که گفته بودمت سکوت شبانه هایت و لبخند مکث کردن هایت برایم کافیست فقط کنارم باش...چه شده ؟؟!! در کوچه های دلم سلامی پاسخ نمی دهم چون نوای سلامت همیشه برایم تازگی دارد ، به هیچ کس دست دوستی نمی دهم چون باور دارم نمی روی از کنارم . . .
اما کاش یادداشتی برایم بگذاری یا کاش بیدار شوم و بینم تمامی،خواب بود که از دوری خودت با خودم می دیدم!!اولین یادداشت و نگاه صبحگاهت همیشه در مقابل سجاده ام گذاشته ام تا مستانه به سجدگاهت خم شوم و بگویم مرا ببخش ... آری باورم شد !! کوتاهی از من بود تو که کوتاه بودن را نمی شناسی ، تو که آنقدر بزرگی که من کوچک خیالم هم خشک می شود اگر تصور کنم به من نگاه می کنی .مرا ببخش .....در کوچه بازار بزرگان می گویند تو تنها بخشنده ای هستی که منت نمی گذاری !! می بخشی ام ؟؟ دلم کوچک و غم ها و ناراحتی ها اقیانوسی بیکران...باز هم تنهایم می گذاری ؟؟همان بزرگان از دیار وفا گفتند تو مهربانی ،تنهایم نمی گذاری .به نگاهت همجون همیشه محتاجم ، احتیاج معنای یک کوچک در مانده است . . .درمانده در راه نگاه تو . . . درمانده در باور بودنت .خدایم تنهایم نگذار دستهایم خالیست .... قلبم پر لرزش .... به درگاهت می آیم اگر مرا برهانی ، باز هم برایت می نویسم هر چند پاره اش کنی و یا جوابش را خالی برایم پست کنی ! با اینکه میدانم زیاد بزرگی .....زیاد...

دوستت دارم خدا .....دوستت دارم .

عزیزای من محــــــتاجم . به دعـــــــــــای همتون محتاجم.

*********************

عزیزای دلم آجیهای عزیزم سلام.نماز و روزه هاتون قبول باشه.از همتون واقعا"ممنونم برای برنامه ختم قرآن در این وبلاگ http://ahaykhodakhodakhoda.blogfa.com ازتون ممنونم که برای مامان فرشته جونم دعا می کنید.شما رو به خدا دعا کنید عید فطر برای من و بابام عید باشهعمل مامان فرشته جونم ساعت 9 صبح همین شنبه هست. خودش خیلی میترسه....عمل مغز هست.(سمته راسته مغزش یه تومور در آورده)دکترش گفت خیلی زود فهمید.... مامانی جونم منو ببخش که این همه اذیتت کردم.من زندگی رو فقط با وجود و حضور مامان و بابام میخوام.روزای خوبی رو نمیگذرونم و حالم خوب نیست.خدایا دوره منو برای امتحان کردن خط بکش. خودت خیلی خوب میدونی که صبر و تحمل برای هیچ امتحانی رو از طرفت ندارم.مامانمو ازم نگیر.

××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

ابجیهای عزیزم خیلی دوستت دارم خیلی برام عزیزید .مرسی برای دعاهاتون.

خدارو هزار هزارمرتبه شکر عمل با موفقیت بود. تا چند دقیقه پیش مامان عزیزم به هوش اومد الانم تو آی سی یو هستن..دکتر هم گفتن هر چی بیشتر در این قسمت بمونه بهتره چون ملاقات از دور هست و بیشتر استراحت.تا انشالله به بخش منتقل بشن.هنوز هم محتاج دعا شما برای سلامتی مامانم هستم.در ضمن پدرم هم از شما آجیهای عزیز و نازنینم که با دعا هاتون کنارمون بودین بی نهایت تشکر کردن.

براتون همیشه و هرلحظه دعا میکنم سایه مادر و پدرتون بالا سرتون باشه .

+++++++++++

دیشب بعد از افطار همراه بابام رفتم ملاقات مامانم.خیلی حالم بد شد.کلی گریه ام گرفته بود. مامانم با فاصله و آروم آروم صحبت میکرد.صحنه خیلی بدی بود.تورو خدا لطفا" بازم اگه دوست داشتین دعا کنین که زودتر از این حالت خارج بشه و بتونه مثل قبل عادی صحبت بکنه.موهاشم زود بلند بشه. دیدن این صحنه ها وقتی مامیم برگره خونه منو ناراحت میکنه. قرار شد هر شب برم دیدنش.با این که آخرش از گریه و دیدن اون صحنه ها سر درد میگیرم.چه ماه رمضانی شد. منتظر سال بعد هستم.

×××××××××××××××××××××××××

خدا رو شکر حال مامانم بهتره . دیشب منو بابام رفتیم. آخه من هر روز نمیرم. به خدا اعصاب دیدن اون صحنه ها رو ندارم. اصلا"نمیتونم پیشش بمونم. کاری از من بر نمیاد. تا آمپول میارن وقتی میریم ملاقاتش من رو به غش میرم.......مامانم به همتون سلام رسوند و ازتون تشکر کرد که از خدا خواستین برگرده به زندگی.(عین جمله خود مامانم هست)دختر خاله مامانم شب پیشش بود. تکلم بهتر شده و روان تر ولی باز با مکس همراه هست. امروز هم قرار بود حموم کنن مامانمو. دیشب کمی بابام و خاله ام(دختر خاله مامیم) بلندش کردن که راه بره و همش دراز نکشه.اگه همینطوری حالش رو به بهبودی بره شاید اوایل هفته دیگه مرخص بشه. منتها باز برای تعویض پانسمان سرش باید دکتر بیاد و....خلاصه طول میکشه تا همه چیز مثل سابق عادی بشه و بتونه بره استخر.پیاده روی. غذا برای منو بابام درست کنه

××××××××××××××××××××××××××××××××××

عزیزای دلم سلام به روی ماه همتون.خبرای خوش دارم براتون.منتها ببخشید دیر شد چون کارام زیاد بود.منتها پیام برای چند نفر از آجی ها م که پرسیده بودن نوشتم. اینجا هم مینویسم برای همتون: مامام فرشته جونم شکر خدا شنبه مرخص شد حدودای ظهر اومد خونه.عصر هم عمه اکرم عزیزم و شوهرشون و دخترشون افسانه اومدن خونمون برای نگهداری از مامانم که من و بابام دست تنها نباشیم. چون من مخالفت شدید کردم با اینکه پرستار بگیریم چون نمیخواستم آدم غریبه از مامانم نگهداری کنه و فردا پس فردا هم چیزی از خونه مثلا" گم بشه و دیگه بیا و درستش کنپرستار شب من هستم و پرستار روز هم عمه ام و عصر ها هم بابام.این هفته ملاقاتهای فامیل را ممنوع کردیم که بیان خونمون. احتمالا هفته بعد هم همینطور هست.2 شنبه اومدن پانسمان سر را عوض کردن و دیروز 4شنبه هم بخیه سر را برداشتن.ولی باز هم باند پیچی هست.تکلم خیلی بهتر شده. و دیگه خبری از کمر درد های سابق و زانو درد ها و دست در های سابق نیست.منتها چشمها تیره میبینه که گفتن عادیه و درست میشه مثل قبل.مامانم بدون کمک خودش غذا میخوره(اصرار داره خودش کاراشو بکنه)منتها راه که میره با کمک هست و یک عالمه به همه شما آجیهای عزیزم سلام رسوند و اگه دوست داشتین لطفا"بازم دعا کنید.ممنون از همه شما آجیهای نازنینم.

++++++++++

دیشب جمعه 28 مرداد: مامانی جونم باز رفت بیمارستان.......شب قبلش هم خواب دوستان پدرش را دیده بود که اومدن و میخوان ببرنش پیش پدرش(پدر بزرگم سال 1348 فوت کرده) دیگه خسته شدم. دیگه حوصله هیچ چیزی رو ندارم.حوصله خودمو. وبلاگمو این دنیا رو. اینکه باورت نکنن و نقش بازی کنن برات هیچییییییییییییییی.خسته شدم خسته شدم خسته شدمممممممم.چقدر شکننده تر از قبل شدم.دورو برمو خیلی خلوت میبینم با اینکه همه کنارم هستن.....آجیهای عزیزم کامنتای وبمو دوست عزیزم الهه جون این مدت زحمت کشیده و تایید کرده. من فقط اومدم این نوشته ها را گذاشتمو بعد رفتم دنبال کارام. واسه مامیم دعا کنید. دیگه خسته شدم به خدا. چقدر گریه.حالم به هم میخوره از این ماه رمضونی که اومد......دلم میخواد همه چیز مثل قبل بشه زود و تند و سریع. دیگه تحمل ندارم.......

صحبت خودمانی

سارا.قمشه ای — Wed, 08 Jun 2011 13:57:53 GMT

به نام خدا

لطفا" انتهای این پست را بخوانید.

عزیزای دلم سلام.امیدوارم که حال همگیتون خوب باشه..میدونم بیشترتون الان مشغول امتحانای مدرسه هستین و خسته نباشین و یا اینکه در حال آماده شدن برای امتحانهای دانشگاه هستین و باز هم خسته نباشین و برای همتون آرزوی موفقیت میکنم.

این یک پست متفاوت هست.ادامه مطالب 2 پست قبل محفوظ.من 2 بار پشت سر هم بدجوری سرماخوردم برای همین اصلا" نمیتونستم جواب کامنتهای محبت آمیز شما آجی های عزیزمو بنویسم و حالا که حالم بهتر شده میبینم چیزی حدود 60 کامنتو جواب ندادم.فکر اینکه یکهو بشینم مثلا"در 3 یا 4 روز جوابهارو بنویسم یه کم دوباره منو تنبل میکنه.همتون به یک اندازه دوست دارم همتون برای من عزیز و دوست داشتنی هستین و من داشتن شما آجیهای نازنینم را مدیون لطف خدا و عمویی جون هستم.

3-4 نفر از آجیها و دوستانم خواسته بودن که رنگ قالب وبلاگمو تغییر بدم. چشم.در اولین فرصت این کارو انجام میدم.راستی وبلاگ بوستان این 2 هفته آپ شده.عکسهای برنامه.....در مورد جدول من نظرمو در پست قبلی بوستان نوشتم.از قسمت سوم جدول برای وب نمیزارم و به صورت عادی کامنتهای شما را در پست جدید وارد میکنم.شاید هم فقط تایید کردم.نمیدونم چون در مورد جدول و کامنت ها ،نظرات مختلفی شنیدم.نمیخوام بعضی فقط ناراضی باشن از اینکه به فرض اهمیتی به حرفهاشون ندادم.دلم میخواد همیشه همتونو با کارام خوشحال و راضی و شاد نگه دارم.البته انتقادی هم اگر باشه برای شنیدنش آماده هستم.بوستان به نظرم وبلاگی بود که عمو جون و همکارانشون چون از وجودش مطلع بودن همیشه میومدن و نظرات را میخواندند.(یعنی میدونستن که همچین وبلاگی برای برنامه درست شده و بچه ها میرن و نظراتشونو مینویسن) راستی قالب جدیدی قراره طراحی بشه برای وب بوستان که تلفیقی است بین برنامه بوستان و عبور موقت.راستی از برنامه های قبلی بوستان که در پستهای گذشته بود بگید کدومشونو میخواین که جدید آپلود کنم چون سایتهای قبلی مطلع هستین که .......

آجیهای عزیزم برای تک تکتون آرزوی موفقیت میکنم و همتونو دوست دارم.

**********************************

پ.ن:وبلاگ بوستان با کمک همه ی بچه ها هدفش رو به انجام رسوند...و از امروز به بعد آپدیت نخواهد شد.(با اجازه ژاله جون)

×××××××××××××××××××××××××××××

دل نوشت: "بعد از وفات تربت ما در زمین مجوی----در سینه های مرد عارف مزار ماست"

قفسی میخواهم برای پرواز...............و امینی برای لحظات امن زندگانی.

×××××××××××××××××××××××××

خواهر گلم سولماز نوری عزیزم در این زمان هیچ جمله ای که بتونم کمی بهت آرامش بدم به ذهنم نمیرسه....روحشون شاد.برای شادی و آرامش روح برادر سولماز عزیزمون فاتحه ای بخونید لطفا".

×××××××××××××××××××××××××××

با من و آجی اسما احمدی جون در وبلاگ صندلی داغ مصاحبه شده. لطفا بخوانید. http://sandaliidagh.blogfa.com

×××××××××××××××

عزیزای دلم برنامه خوشا شیراز با حضور عمو پورنگ عزیزمون و امیر محمد گلمون که امروز جمعه 7 مرداد 90 . از شبکه استانی شیراز از ساعت 10:10 دقیقه تا 12:20 دقیقه پخش شد ضبط شد و به دستم میرسه(دختر عمه ام افسانه جون ضبط کرد) و طبق آمارش فهمیدم حجمش 4 و نیم گیگ هست و امکانش نیست با حجم کم و تیکه تیکه برای دانلود بزارم. برای همین اگر خواستید برام در وبلاگم اطلاع بدید تا براتون باپست سر فرصت بفرستم.راستی این موضوع را اگر خواستین در وبلاگهاتون بنویسید که عزیزان دیگری که به وبلاگ من سر نمیزنن با خبر بشن.ممنونم.

در چند قسمت:

سارا.قمشه ای — Tue, 10 May 2011 12:12:35 GMT

به نام خدا.

دوستای عزیزم از همه شما که به خاطر تبریک تولدم تشکر میکنم.(اس ام اسی، کامنتی....)لطف کردین.این پوستر از طرف آجی بهار ساری عزیزم و این پوستر هم از طرف مامان زیزی جونم(زینب صائمی) (برای دیدن روی هر ٢لینک کلیک کنید)در مورد دیدارمون روز 5 شنبه 15 اردیبهشت(نمایشگاه کتاب) از اینکه فرصتی پیش اومد تا همدیگه رو مجددا"ببینید خیلی خوشحالم.در وبلاگهاتون وصف دیدارهارو خوندم همتون فوق العاده قشنگ نوشته بودین.......همتونو دوست دارم.واما ادامه مطلب پست قبل:

افسانهٔ زایش کوروش

تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون و کتسیاس دربارهٔ چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌باشد. تاریخ‌نویسان نامدار معاصر ما مانند: ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا(مشیر الدوله)، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند.....

ماندانا نام دختر ایشتوویگو (ضحاک.آژی دهاک.آستیاگ)، پادشاه ماد است، که در زمان بارداری به زندان رفت و کوروش را از او گرفتند و به چوپانی دادند تا او را بکشد..... ایشتوویگو از ریشه ایرانی باستان "ریشتی وَیگهَ"گرفته شده که به معنی "نیزه‌گَردان" است.

ماندانا از سوی مادری، فرزند شاهدخت آرینیس از لیدیه بود. آریـِنیس دختر آلیاتِس دوم پدر قارون بود. قارون یا همان کرزوس همان پادشاه لیدیه‌ای است که گنج و دارایی‌های او در ادبیات پارسی زبانزد است.

ماندانا یا ماندانای مادی (تولد حدود ۵۸۴ پیش از میلاد)، یک شاهدخت مادی بود، که بعدها به همسری کمبوجیه اول درآمد و ملکه او شد. وی مادر کورش کبیر مؤسس سلسله هخامنشی است.

همسر کوروش بزرگ کاساندان بود. کوروش کاساندان را بسیار دوست می‌داشت و پس از مرگش در سراسر امپراتوری کوروش، مراسم سوگواری برپاکردند.

پس از مرگ کوروش، فرزند ارشد او کمبوجیه دوم به سلطنت رسید. نام پسر کوچکتر کوروش بردیا بود.

کوروش بجز این دو پسر، دارای سه دختر به نام‌های آتوسا (به اوستایی هئوتسه به معنی خوش اندام)، رکسانا (روشنک یا به اوستایی رئوخشنه) و آرتیستونه (آرتوستونه) بود.

آتوسا بعدها با داریوش بزرگ ازدواج کرد و مادر خشایارشا، پادشاه قدرتمند ایرانی شد...... ادامه دارد.

********************************

عزیزان وب بوستان آپ شد. با یک اصلاح لینک و دانلود مصاحبه عمو دیشب با رادیو جوان.(اگر خواستید در وبلاگتون بنویسید که این برنامه برای دانلود در وبلاگ بوستان گذاشته شده= اطلاع رسانی)ممنون.

در چند قسمت

سارا.قمشه ای — Sat, 30 Apr 2011 08:07:12 GMT

به نام خدا

سلام به همه شما دوستای عزیزم.به درخواست عده ای از شما عزیزان از جمله نسترن جون و مارال جون و الهه جون تصمیم گرفتم که علیرغم گرایش رشته ام یه سری هم به ایران باستان بزنم از جمله سلسله هخامنشی و در مورد "کوروش دوم=کبیر" در چند قسمت مطالبی بنویسم که باعث آشنایی بهتر شما عزیزان با این شخصیت تاریخی بشه.تمامی این مطالب از منابع معتبر نوشته شده از جمله مرحوم دکتر زرین کوب و مشیرالدوله پیرنیا و مرحوم عباس اقبال"

هرودوت و کتزیاس، افسانه‌های باورنکردنی درباره زادن و پرورش کورش بزرگ (۵۳۹-۵۹۹ قبل از میلاد) بازگو کرده‌اند. اما آنچه از دیدگاه تاریخی پذیرفتنی است، این است که کورش پسر فرمانروای انشان، کمبوجیه یکم و مادر او ماندانا، دختر ایشتوویگو پادشاه ماد می‌باشد. کوروش، ملقب به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر همچنین معروف به کوروش دوم، نخستین پادشاه و بنیان‌گذار شاهنشاهی هخامنشی بود. کوروش به مدت سی سال، از سال ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد، بر ایران سلطنت کرد. دربارهٔ کوروش تمام مورخین توافق دارند که شاهی بود با عزم، عاقل و رئوف که در موارد مشکل به عقل بیش از قوه متوسل می‌شد و برخلاف پادشاهان آشور و بابل، با مردم مغلوب رئوف و مهربان بود. جنگ و بوی خون او را برخلاف فاتحان دیگر مغرور نکرد و رفتار او با پادشاهان مغلوب لیدیه و بابل سیاست تسامح او را بخوبی نشان می‌دهد. با پادشاهان مغلوب به اندازه‌ای مهربانی می‌کرد که آنها دوست کوروش شده و در مواقع مشکل به او یاری می‌نمودند. با مذهب و معتقدات مردم کاری نداشت بلکه برای جذب قلوب ملل آداب مذهبی آنها را محترم می‌داشت. شهرها و ممالکی که در تحت تسلط او در می‌آمدند، هیچگاه معرض قتل و غارت واقع نمی‌شدند. آنچه درباب وی برای مورخ جای تردید ندارد، قطعاً این است که لیاقت نظامی و سیاسی فوق‌العاده در وجود او، با چنان انسانیت و مروتی در آمیخته بود که در تاریخ پادشاهان شرقی پدیده‌ای به‌کلی تازه به شمار می‌آمد. کوروش از ذکر عناوین و القاب احتراز داشت، در کتیبه‌هایی که از او مانده، این عبارت ساده خوانده می‌شود، من کوروش شاه هخامنشی هستم. حال آنکه شاهان دیگر خود را خدا می‌خواندند. ایرانیان کوروش را پدر و یونانیان او را سرور و قانون‌گذار می‌نامیدند و به وی به چشم یک فرمانروای آرمانی می‌نگریستند. یهودیان این پادشاه را، به منزله مسیح پروردگار به شمار می‌آوردند، ضمن آن‌که بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌دانستند. دکتر شهبازی معتقد است کورش به معنی خورشید است. او در کتاب راهنمای جامع پاسارگاد می‌گوید بر اساس سنتی که کتزیاس یونانی ناقل آن بوده‌است و پلوتارک ذکر کرده، کلمهٔ کوروش را ایرانیان با کلمه خورشید انطباق داده بودند (در زبان ایرانی خورشید "هُوَر" تلفظ می‌شد که امروزه خور=هور می‌گوییم) یعنی خورشید را مظهر و نمادی برای کوروش می‌دانستند و جالب اینکه آرامگاه کوروش دلیلی برای تایید این روایت (که اغلب مورد تردید بوده‌است) باقی نهاده و آن شکل خورشیدی است که بر پیشانی آرامگاه او، بالای سردر اتاق آرامگاه، حجاری کرده‌اند. ادامه دارد.....

^{ایشتوویگو= آژی دهاک.ضحاک،آستیاک}

**********************************

عزیزان وب بوستان آپ شد. با یک اصلاح لینک و دانلود مصاحبه عمو دیشب با رادیو جوان.(اگر خواستید در وبلاگتون بنویسید که این برنامه برای دانلود در وبلاگ بوستان گذاشته شده= اطلاع رسانی)عصر وبلاگم را آپ میکنم.

راز مرگ امپراتور فرانسه، ناپلئون بناپارت

سارا.قمشه ای — Wed, 06 Apr 2011 19:40:34 GMT

به نام خدا

راز مرگ امپراتور فرانسه، ناپلئون بناپارت:

علت اصلی مرگ ناپلئون بناپارت در جزیره ی دور افتاده ی سنت هلن، همچنان موضوع بحث عده ی زیادی است.فرضیه ی به قتل رسیدن وی در حال حاضر از طرف تاریخ نویسان مطرح شده است. پزشکی که ناپلئون را مورد معاینه قرار داد، معتقد بود که وی بر اثر سرطان معده جان باخته است..گفته های پزشک مذکور توسط 8 نفر دیگر مورد تایید قرار گرفت. پدر ناپلئون نیز از سرطان معده مرده بود و او نیز همواره از این موضوع وحشت داشت. در سال 1960 یک دندان پزشک سوئدی ادعا کرد که او را با

" ارسنیک" مسموم کرده اند. فرضیه ی این دندان پزشک بر اساس یادداشتهای روزانه ی خدمتکار ناپلئون که در سال 1955 به چاپ رسید، شکل گرفت. خدمتکار با علاقه و دقت وافری جزئیات بیماری اربابش را نوشته بود. طبق نوشته های او 31 علامت مشخص کننده برای مسمومیت با ارسنیک وجود دارد که ناپلئون 28 مورد آن را داشته و رنج می برده است. از آن جمله می توان به : " ریزش مو، ناشنوایی، ترس از نور زیاد، سر درد، تهوع ، یبوست ، بی خوابی ، که گاهی به پر خوابی تبدیل میشد و بی رنگ شدن ناخنها اشاره کرد." این فرضیه زمانی تقویت شد که اثر ارسنیک را در موهای او یافتند.

اما تاریخ نویسان ، هرگز ادعای این دندان پزشک را باور نکردند و تمامی دلایل وی را در کردند. آنها مدعی شدند ، ارسنیک از ترکیبات دارویی بوده که ناپلئون برای جلوگیری از ریزش موهایش استفاده

می کرده.همچنین گفتند وی چند ساعت قبل از مرگش صدف پخته خورده و به همین دلیل ارسنیک درون ادرارش 20 تا 30 درصد به صورت طبیعی افزایش یافته است.

علاوه بر این نظریات برخی هم معتقدند که در ساخت داروهای قدیمی از ارسنیک زیاد استفاده می شده است.

در مقاله ای که در سال 1982 توسط یک محقق انگلیسی به چاپ رسید، نوشته شده بود :

باید "گاز ارساین" که از دیوارهای اتاق ناپلئون منتشر می شده را مورد اتهام قرار دهیم ! او مدعی بود قارچهایی در میان کاغذ دیواریهای سبز رنگ اتاق وی وجود داشته که تولید ارسنیک می کردند.

عاقبت یک گروه محقق کانادایی دوباره مطالعه ی جدیدی را روی جسد ناپلئون انجام دادند. سرپرست گروه اظهار می دارد ، که یک تار موی او حاوی 38 نانو گرم ارسنیک بوده که این بسیار غیر طبیعی است. او با جدیت اعلام کرد که تاریخ باید دوباره مورد بررسی قرار گیرد و از نو نوشته شود زیرا که ناپلئون حتما" کشته شده است.

****************************************

عزیزان این آدرس وبلاگ جدید صدیقه جون هست. کلی عکسای نی نی های خوشگل داره. به این وبلاگ و به این گروه سر بزنید.راستی این گروه در "مای پردیس" هست .این سایت دیگه فیلتر نیست.

http://cyberkids.persianblog.ir

http://www.mypardis.com/Public/mamani

*****************************************

این لینکو حتما"ببینید و بخونید نگید خبر نداشتیم:

http://cinemajavan.blogfa.com/post-52.aspx

******خبر جدید سایت تابناک:*****

http://www.tabnak.ir/fa/news/159345/%C2%AB%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF%C2%BB-%D8%B3%D8%B1%D9%8A%D8%A7%D9%84-%D9%85%D9%8A%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF